De Troon

	Troon met sneeuwleeuwen en lotus

Het doel

De troon wordt gebruikt uit eerbied voor het onderricht dat wordt gegeven en toont respect voor de betekenis van de leer van de boeddha. Praktisch gezien heeft de troon het voordeel dat de leraar zichtbaar is voor iedereen.

De uitvoering

Boeddha Shakyamoeni heeft de troon zelf geïntroduceerd. Voordat hij begon met het geven van de Soetra's van de Perfectie van Wijsheid, bouwde de boeddha met zijn eigen handen een troon, maakte er drie rondgangen omheen, boog er drie maal voor neer uit respect voor de leer die vanaf die troon verkondigd zou gaan worden en nam daarna plaats op de troon om onderricht te geven.

De leraar

Deze traditie wordt tot op de dag van vandaag voortgezet door de Tibetaans boeddhistische leraren, die steeds drie neerbuigingen maken voordat zij plaatsnemen op de troon. Wanneer de leraar neerbuigt voor de troon visualiseert hij/zij op de troon alle Meesters van de Overleveringslijn die het onderricht dat hij/zij op het punt staat te geven, hebben doorgegeven. Terwijl de leraar neerbuigt, worden deze Meesters verzocht om inspiratie te geven aan hem/haarzelf en aan allen die het onderricht volgen.

Nadat de leraar op deze wijze de Meesters van de (mondelinge) overleveringslijn heeft aangeroepen en om hun zegen heeft verzocht, neemt hij plaats op de troon, terwijl hij visualiseert dat de Meesters van de Overleveringslijn naar de kruin van zijn hoofd komen en in hem oplossen.

Er is nog een reden voor de neerbuigingen die de spirituele leraar maakt voor hij met het onderricht begint. Als hij op de troon zit, zit hij hoger dan de anderen. Hiermee loopt hij het risico trots te ontwikkelen. Een van de tegenkrachten tegen trots is nederigheid, en door het doen van neerbuigingen stelt hij zich nederig op.

Onder de spirituele leraren zijn boeddha's en bodhisattva's van een zeer hoog ontwikkelingsniveau die alle vormen van trots hebben uitgebannen. Maar andere leraren zijn gewone mensen en hebben nog niet alle trots overwonnen. Om deze reden knipt de leraar bij het bestijgen van de troon met zijn vingers. De knip met de vingers is symbolisch voor vergankelijkheid vanwege het kortstondige karakter van een vingerknip. Reflectie op vergankelijkheid is ook een sterke tegenkracht voor trots.
De spirituele leraar neemt niet voor zijn eigen plezier plaats op een troon. Het is helemaal niet zo comfortabel om op een troon te zitten. De leraar zit er echter niet voor zijn gemak of plezier maar om de leer van de Boeddha over te dragen.