Home Maitreya Instituut
 

Wat is het Tibetaans boeddhisme?

Geschiedenis en tradities

Shakyamoenie Boeddha leefde in het huidige Nepal en Noord-India, en zijn leer verspreidde zich van daaruit naar andere landen zoals Shri Lanka, Thailand, Burma, het huidige Pakistan en Afghanistan etc. Rond het begin van de jaartelling ging het ook naar China, en van daaruit weer naar bijv. Japan en Korea.

Pas in de 9e eeuw werd het boeddhisme in Tibet geïntroduceerd door de Indiase meester Padmasambhava. In deze tijd bestonden het Theravada, Mahayana en het Vadjrayana naast elkaar in India, maar vooral de Vadjrayana traditie werd populair in Tibet. Enkele eeuwen na deze introductie in Tibet verdween het boeddhisme vrijwel volledig in India, onder andere door de invasies van Moslims in het noorden, en pogingen om het boeddhisme als een vorm van hindoeïsme voor te stellen.

Na een korte periode van vervolging van het boeddhisme in Tibet halverwege de 9e eeuw, leefde het in de 10e eeuw weer op, en er ontstonden er naast de traditionele Nyingma traditie, van de 11e tot de 14e eeuw nog drie nieuwe belangrijke scholen: de Kagyu, Sakya en de Gelug. Daarnaast bleek recentelijk ook de Jonang traditie nog te bestaan, en bestaat er ook de Rime traditie, die vooral het respect voor de verschillende tradities propageert. Al deze tradities volgen in feite dezelfde boeddhistische leringen, maar ze benadrukken allemaal hun eigen beoefeningen en kloostertradities.

Het Tibetaans boeddhisme is dus in feite Indiaas van oorsprong, en wordt niet alleen in Tibet gevonden, maar ook in Bhutan, Noord Nepal, Noord India, Mongolië en enkele staten van Rusland.

Wat maakt Tibetaans boeddhisme bijzonder?

Het Tibetaans boeddhisme is de enige overlevende traditie waarin het tantrische (vajrayana) boeddhisme uit India vrijwel in zijn geheel behouden is en beoefend wordt. In feite bevatten de leringen alle belangrijkste stromingen binnen het Boeddhisme. In het Tibetaans boeddhisme worden de Theravada soetra's soms omschreven als de basis of fundering van het huis, de Mahayana soetra's als de muren, en de leringen uit de tantra's als het dak.

Een probleem hierbij is dat er een geweldige hoeveelheid geschriften en leerstellingen bestaat, niet alleen van de Boeddha, maar ook geschreven door de grote meesters uit het verleden, en het kan dus erg lastig zijn om het overzicht te houden. Om deze reden zijn er in het Tibetaans boeddhisme methodes ontwikkeld (met name de Lamrim leringen) om het gehele pad van spirituele ontwikkeling te beschrijven en samen te vatten. Zo vormt het Lamrim onderricht in kloosters van de Gelug traditie de ruggegraat voor de lessen, net zoals de Lamdre leringen de basis vormen in de Sakya kloosters.

Het tantrische boeddhisme, ook wel vajrayana of tantrayana genoemd, bevat zeer bijzondere methodes om de geest te zuiveren en te ontwikkelen, die op een buitenstaander in eerste instantie erg verwarrend kunnen overkomen. Tantrisch boeddhisme gebruikt zeer veel symboliek, van afbeeldingen van Boeddha's tot uitgebreide rituelen waarbij muziekinstrumenten bespeeld worden, handgebaren gemaakt worden en bijzondere gezangen voorkomen. Al dit ritueel is echter bedoeld om de geest te concentreren en te richten op de complexe meditatietechnieken. De rituelen zijn gebaseerd op een diepgaande symboliek, en het is volkomen onjuist het rituele aspect te beschouwen als een soort theater of show voor de buitenwereld. In feite is het tegenovergestelde waar, omdat tantrische beoefening en commentaren juist geheim gehouden worden voor mensen die geen binding hebben met een gekwalificeerde leraar.

 

Het Maitreya Instituut volgt de Gelug traditie van het Tibetaans boeddhisme, zoals ook door Zijne Heiligheid de Dalai Lama gevolgd wordt. Deze aspecten komen allemaal aan de orde in ons uitgebreide studieprogramma.

 

 

           FPMT logo

  Home  |  Vorige pagina  |  ^Top van de pagina            

Studie en meditatie in het Tibetaans boeddhisme           

Laatste pagina update: 10-jul-18
© Maitreya Instituut 2000-2017